را در وقتى كه گمان نمىبرد مىگيرد . و در اين حال بلا و گرفتارى او بزرگ مىشود و حسرت و افسوسش دراز مىگردد . و روايت است كه بيشتر اهل دوزخ فريادشان از « سوف » ( تأخير انداختن و واپس افكندن كار ) است و مىگويند : اى دريغ و افسوس از « سوف » و اين خيره سر بيچاره نمىداند كه كسى كه او را وعده مىدهد كه كار را از امروز به فردا افكند فردا هم با اوست و دست نيروى او دراز است و هر روز قوّتش بيشتر مىشود ، زيرا كسى كه در دنيا فرو رفته تصور فراغت از آن هرگز برايش حاصل نمىشود ، كه حاجتش از آن برآورده شده است ، و تنها كسى از آن فارغ مىشود كه يكباره دست از آن بدارد و آن را دور افكند .